Avni Ponari në Startup Grind Tirana: Të bësh biznes është dhunti

Më 24 Shtator, Startup Grind Tirana mikpriti biznesmenin e njohur Avni Ponari, themelues dhe CEO i Sigal UNIQA GROUP AUSTRIA që prej themelimit të kompanisë në vitin 1999. Ponari e nisi rrëfimin e tij duke folur mbi familjen, studimet e larta dhe sesi një ish student Navigacioni u bë pjesë e tregut të sigurimeve në një kohë që në Shqipëri liberalizimi i tregut sapo kishte filluar. Karriera e tij në fushën e sigurimeve filloi me eksperiecën në kompaninë e vetme të sigurimeve INSIG pas viteve 90’ ku Z. Ponari krijoi dhe drejtoi departamentin e Marinës. Me 17 vjet eksperiencë në këtë fushë, Ponari tregon se si arriti të ruajë vendin e parë në treg gjatë gjithë jetëgjatësisë së Sigal si kompania e parë private për sigurimet në Shqipëri e cila zotëron 30% të tregut. Për biznesmenin Ponari, biznesi është art që nuk e ushtron kushdo, është dhunti e veçantë e disa personave që përveç aftësisë së lindur për të bërë biznes e duan atë që bëjnë. Në aktivitetin e datës 23 Shtator gjithashtu u prezantua startup-i Dentem gjatë orës së parë dedikuar rrjetëzimit, një kompani e re që premton sukses pasi me datë 10 Tetor Dentem u bë pjesë e ABC Accelerator, një nga platformat më të njohura të akselerimit për startup-et, me qendër në Ljubjanë, Slloveni.

12027749_822282851219468_8497942378151808951_n


Avni Ponari në Startup Grind Tirana – (Fjalimi i Plotë)

Na flisni për prejardhjen tuaj, familjen, ku jeni rritur, ku jeni shkolluar?

Unë jam me origjinë nga Tropoja, shkollën e mesme e kam përfunduar në gjimnazin e Bajram Currit. Pasi përfundova gjimnazin u largova nga Tropoja dhe fillova një vit stazh. Atëherë stazhi bëhej në zonat më të vështira dhe gjatë vitit të stazhit kam punuar në një zonë kufitare me Gjakovën ku klima ishte e ashpër dhe të punoje me sonda ishte shumë e vështirë. Stazhin e përfundova sepse ndryshe nuk shkoje dot në shkollë të lartë. Dëshira ime ka qenë të studioja për mjekësi por duke qenë se shkollën ta impononin, përfundova në Universitetin e Marinës në Vlorë. Nuk e dija se ç’ishte kjo degë por ashtu ishte direktiva e partisë. Pasi përfundova shkollën vazhdova punë në flotën tregëtare, më pas në kompani tregëtare dhe më pas punova si Drejtor në Ministrinë e Mbrojtjes. Periudha e punës ishte 10 vjet dhe vitet 90’ më zunë të ri në moshë por gjithçka ishte në një stad që duhej rifilluar nga fillimi. Kisha një eksperiencë dhe shkollë që e kishin përfunduar vetëm pak njerëz dhe ka qenë një nga shkollat më të mira në Shqipëri dhe e njohur kudo në botë. Kapitenët shqiptarë kanë qenë më të mirët dhe jam krenar për shkollën që kam kryer. Në vitin 1991 dolëm të gjithë në fushë për të gjetur rrugët tona. Në këtë kohë u largova nga puna e shtetit dhe vendosa të gjeja një anije për të drejtuar dhe fillova punë në kompaninë e parë të sigurimeve, kompania shtetërore INSIG ku krijova departamentin e marinës. Ishte fillimi dhe në atë periudhë kishte shumë kërkesa nga tregjet europiane të cilat kërkonin të dinin se cilat janë tregjet e lindjes. Kisha fatin të merrja pjesë në trajnimin e parë në kompaninë Lloyds. Portofoli i marinës është një nga portofolet më të mëdha në botë.

Na flisni pak për momentin që ju ishit i punësuar në INSIG dhe më pas morët vendimin të hapnit SIGAL. Pse e morët atë vendim për të qenë sipërmarrës dhe çfarë ju shtyu drejt atij vendimi?

Gjithmonë njeriu ka një ëndërr që të ketë diçka të tijën që të dijë ta manovrojë dhe të jetë i pavarur. Kjo është tendenca e çdo njeriu, të krijojë pavarësinë e tij financiare dhe shoqërore, të ketë një lloj motivi që të jetë sa më i lirë në shumë aspekte.

Rruga më e lehtë është të gjesh një punë se sa të krijosh një kompani, apo jo?

Për mua është më e lehtë të krijoj një kompani por ta duash një gjë dhe pastaj ta krijosh. Nuk mund ta kopjosh punën e tjetrit nëse nuk e dashuron. Në vitin 1996 u miratua ligji për liberalizimin e tregut të sigurimeve në Shqipëri dhe bashkë me miqtë e mi në Britani biseduam gjerë e gjatë. Në vitin 1993 u kisha thënë që nëse liberalizohet tregu i sigurimeve, pse të mos krijonim një kompani në Shqipëri dhe kërkova mbështetjen e tyre. Mendova se të krijoje një kompani duheshin shumë gjëra përveç pëvojës që tashmë e kisha. Sigurimi në fushën e marinës është shumë i veçantë sepse ai përfshin të gjitha llojet e sigurimeve sepse një anije është si një shtet i vogël që lëviz në oqean. Ka flamurin, kryeministrin (kapitenin), ekonomistin, inxhinierin etj. Të merrje përsipër një përgjegjësi të tillë për krijimin e një kompanie sigurimesh në Shqipëri ishte shumë e vështirë. Në vitin 1999 kur krijova SIGAL, kompania shtetërore kishte një kapital rreth 17 milionë dollarë kurse ne po krijonim një kompani me kapital fillestar rreth 400 dollarë. Unë duhej të mobilozoja veten dhe të mos mendoja që kompania tjetër ishte aq e madhe dhe të mendoja se ajo nuk ishte gjë dhe së bashku me ekipin tim duhej të mendonim që ne ishim ndryshe, ne ishim kompani private dhe do ishim më të afrueshëm me klientët, do të paguanim më shpejt dëmet, do të konkuronim në cilësi, etj. Me këtë ndjenjë edukova veten time dhe pesë veta me të cilët filluam punën në vitin 1999. Së bashku me ta bëmë një rrugë të gjatë, ne akoma vazhdojmë të punojmë bashkë edhe pas 17 vitesh dhe tashmë kemi krijuar një rrjet prej 1100 të punësuarish dhe një gamë të gjerë zyrash, me një xhiro vjetore prej 50 milionë euro. Është një punë kolosale dhe e vështirë sepse duhet të motivosh veten dhe të tjerët që ata të kenë besim tek ajo që po u jep, të kenë besim që nuk do t’i zhgënjesh. Duhet ta duash punën, një nga parimet në jetën time ka qenë që pavarësisht numrit të kompanive dhe produkteve që kanë hyrë në treg, jam munduar ta mendoj veten si i vetëm, nuk kam menduar që ka edhe të tjerë dhe këtë kam synuar edhe për stafin tim. I kam shtyrë të mos i shohin kompanitë si konkurente të cilat kanë diçka më shumë se kompania që ne kishim. Duke qenë i vetëm, e ke idenë se ku do të shkosh. Ecja me këtë ideje e ka bërë SIGAL sot të zotërojë 30% të tregut pavarësisht se ka rreth 15 kompani sigurimesh në treg.

Cili është vendimi i parë që keni marrë si CEO i SIGAL?

Vendimi i parë ka qenë që të shkoj në zyrë në orën 8 të mëngjesit dhe të punoj deri në orën 9 të darkës. Duke qenë gjatë gjithë kohës në punë, je gjatë gjithë kohës në kontakt me njerëzit, je gjithmonë përballë sfidave dhe të duhet të marrësh vendime të shumta. Ngjarjet për të cilat një drejtues i një kompanie sigurimi aq më tepër në Shqipëri, janë nga më të ndryshmet. Të gjitha këto aksidente që shikoni në rrugë në fund të fundit përplasen në dyert tona. Disave u shërbejmë e disave jo, kemi edhe ne mangësitë tona, por qëllimi është që të jemi gjithmonë afër klientëve sepse një fjalë e mirë tek ne është 1 me 1, shkon nga një marrës tek një tjetër kurse një fjalë e keqe nga një person shkon tek njëmijë të tjerë dhe ky është marketingu i keq. Kësaj duhet t’i ruhesh. Nëse vendos të krijosh diçka do të kesh shumë kundërshtarë, mos i dëgjo;  do të flasin keq, mos i dëgjo dhe gjej atë që i ke vënë vetes qëllim.

12042645_822284931219260_5632860435610360321_n

Kur fillon një kompani, themeluesit janë para faktit që dijnë të bëjnë shumë gjëra. Një administrator kompanie duhet t’i bëjë të gjitha dhe kjo çon në vendime të gabuara. Na flisni për një vendim të gabuar që keni marrë gjatë drejtimit të kompanisë suaj dhe çfarë impakti ka patur kjo në kompani?

Askush nuk është i pagabueshëm. Biznesi në Shqipëri kanë filluar me zero ose me minus. Të gjithë ata që kanë biznese të mëdha sot i kanë filluar në vitet pas 90-tës dhe deri në 2010 të gjitha bizneset kanë gabuar, kryesisht gabime besimi që kanë kushtuar shumë para. Mund të kenë hapur edhe biznese në fusha të reja dhe ky është një nga gabimet më të mëdha. Këtë gabim e kam bërë edhe unë pasi kam tentuar të diversifikoj portofolin personal ose të ndihmoj dikë me forma të ndryshme financiare por kam gabuar sepse nuk kam qenë në kohën e duhur.  Kam besuar në vete dhe kam menduar se edhe pala tjetër do të ketë të njëjtën përmbajtje por në fakt kjo nuk ndodh. Sot bizneset i vuajnë këto gabime. Janë të lodhura, të stresuara dhe të  ngarkuara. Pas vitit 2003 pati një liberalizim të tregut të bankave private dhe njerëzit e bizneset filluan të merrnin kredi pafund, duke harruar se ku ndodhemi. Duke harruar që Shqipëria nuk ka aq shumë kapacitete sa për të prodhuar aq shumë interesa, të prodhojë aq shumë para sa të shlyejë interesat e bankave. Dhe sot shumë prej bizneseve janë në ngërçe financiare, shoqërore, ortakëri, etj. Kompania SIGAL ishte e para kompani me ortakëri. Ortakët e mi vinin nga fusha e naftës dhe kërkonin që paratë që fitoheshin të ndaheshin mes ortakësh, kjo ishte psikologjia e tyre por sot janë gjërat ndryshe. Por paratë shkojnë si rezerva teknike, kapitale, për paguarjen e dëmeve me kalimin e kohës etj. Kjo ishte një periudhë jo e lehtë dhe deri në vitin 2003 që unë pata fatin të fus një investitor të huaj si Fondi Amerikan, aty mora mbështetjen që më duhej dhe më pas me ortakët komunikonim me të dhëna statistikore, ashtu siç duhet. Vështirësitë e para kanë qenë shumë të mëdha kështu që gabimet kanë qenë disa, kanë kushtuar financiarisht. Ne kurrë nuk kemi punuar me dy bilance. Gjithmonë ka qenë e njëjta strukturë dhe transparente për publikun dhe autoritetet që mbikqyrin sigurimet.

Na flisni për momentin që është afruar Fondi Amerikan dhe partneri aktual Uniqa Group Austria dhe na flisni në  shifra se ku ndodhet SIGAL sot. Pse u afruan këta investitorë tek ju?

Fondi Amerikan po kërkonte një kompani sigurimesh të investonin dhe kërkuan nga çdo kompani një bazë të dhënash. Ata pëlqyen bazën tonë të të dhënave dhe gjithashtu ishim kompania më e madhe pasi zotëronim 30% të tregut, atë që zotërojmë edhe sot. Është një gjë shumë e rëndësishme që duhet ta ketë çdo njeri. Kontratat e sigurimit janë kontrata besimi. Nëse je i hapur, nëse je transparent dhe e krijon besimin, mund të jesh i lirë për të bërë biznes. Nëse nuk i ke këto elementë, do humbasësh vetë dhe do humbasë dhe pala tjetër. Kjo ishte ajo çka ndodhi me Fondin Amerikan dhe ata na përzgjodhën neve, këtu filloi faza e parë që ishte shumë e rëndësishme. Ndërsa partneriteti me Uniqa Group ka qenë po e njëjta metodë. Nga Evropa Perëndimore po hynin kompani në Shqipëri. Qeveria shqiptare po kërkonte me çdo kusht të gjente partnerë në fushën e sigurimeve, kishte që në vitin 1999 që donin të shisnin kompaninë shtetërore që nuk ka ndodhur as sot. Uniqa Group vendosi të hyjë në Sigal dhe të blinte pjesën më të madhe të aksioneve. Ky ishte suksesi i parë i Shqipërisë sepse ishte kompania e parë e madhe Austriake që hynte në Shqipëri dhe e para që iu afrua tregut të Ballkanit. Duke hyrë në Sigal, Uniqa hyri në tre shtete, Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoni dhe përfitimi i tyre ishte shumë i madh. Baza e kësaj marrëveshje ishte besimi. Nëse i jep dikujt besim, natyrisht që do të marrësh besim dhe do të krijosh partneritet. Partneriteti është shumë i rëndësishëm sepse globalizmi është kudo në botë sot dhe gjetja e partnerëve është një nga mënyrat më të mira për krijimin e një rrjeti dhe hyrjen në një rrjet më të madh sepse vetëm kështu mund të kesh rezultate të mira. Shqipëria është një treg i vogël me shumë pak hapësirë, është treg me shumë mungesa.  Njerëzit nuk kanë asnjë lloj kulture në fushën e sigurimeve, nëse tregu i sigurimeve është vetëm 20 euro për frymë sot në Shqipëri, në Mal të Zi është 100 euro, në Kroaci 700 euro ndërsa në Austri 300 euro për frymë dhe në SHBA 6000 dollarë për frymë në vit. Ka diferenca shumë të mëdha dhe mundësitë për të hyrë në treg janë shumë të mëdha. Ajo që unë do të thoja është që në Shqipëri mungojnë shërbimet, një industri shumë e madhe por as brezi i ri e as ai i vjetër nuk i afrohen por nuk e kuptojnë se ky është një treg që ka shumë mundësi dhe të ardhura, është një treg i paeksploruar dhe mundësitë janë aq të mëdha.

12038561_822284807885939_2941363096770671867_n

Këtu ka shumë sipërmarrës të rinj që po i futen fushës së biznesit dhe po përpiqen madje që në momentin e parë të jenë globalë, të gjejnë mundësi të kalojnë kufijtë e Shqipërisë dhe nuk janë të sigurtë së çfarë i pret; është një rrugë e gjatë dhe e mundimshme por që ka nevojë për disa këshilla. Nëse do i kufizoni në tre, kush do të jenë tre këshilla që do i jepnit një sipërmarrësi të ri se çfarë duhet të ketë parasysh në ngritjen e një sipërmarreje? Çfarë është e rëndësishme që një sipërmarrje duhet të ketë në fillim?

Ka akoma plot mundësi për të hapur dhe krijuar biznese. Shumë thonë që tregu është ezauruar. Në Shqipëri të gjithë filluan me ndërtime por industria e shërbimeve në Shqipëri janë në nivelin 50%, sidomos në fushën financiare dhe bankare. Hapësirat për biznes janë shumë të mëdha por unë do të këshilloja që mos mendoni që në fillim t’i drejtoheni bankës për të marrë një kredi sepse ajo do t’u lodhë shumë shpejt. Ndërtoni diçka me pak gjëra të vogla, mbase me një mbështetje bankare shumë të vogël sepse të jesh në varësinë e bankës është shumë e dhunshme. Të fillosh një biznes në fushën e shërbimeve duhet të mendosh se çfarë do të arrish dhe me kë do ta ngresh biznesin sepse asgjë nuk bëhet vetëm. Nëse nuk do të kisha zgjeruar ekipin tim të punës, sot nuk do të kisha këtë rezultat. Secili nga ata që është në poste drejtuese në kompaninë time është një biznesmen, ata që shesin produkte sigurimesh janë biznesmenë. Ka nga ata që shesin shumë dhe të ardhurat mujore i kanë 20, 000 euro në muaj por ka edhe nga ata që bëjnë vetëm 300 euro në muaj. Jo të gjithë kanë tendencën të bëhen biznesmenë. Ata që kanë dëshirë të krijojnë duhet ta mendojnë se çfarë duan të bëjnë dhe si duhet ta bëjnë. Por ata nuk duhet të dalin jashtë fuqive dhe kapaciteteve të veta sepse kjo është shumë e rrezikshme. Kjo të dekurajon shumë shpejt, të lodh e të stërmundon. Të gjithë ata që duan të bëjnë biznes në fillim i drejtohen bankës dhe pastaj ndërtojnë biznesin. Kjo nuk është diçka e mirë sepse krijon varësi ndaj bankës dhe tregjet tona nuk kanë kapacitete që një kompani të nxjerrë fitime menjëherë. Tregjet tona janë të vogla, të varfëra dhe janë jo sa duhet të mundshme për të kapërcyer vështirësi financiare që mund t’ia krijosh vetes në hapat e parë. Këshilla e dytë është të gjithmonë përpara se të fillosh një biznes të mendosh se çfarë dashuron, pavarësisht profesionit. Shkolla e lartë është kulturë, të jep një kulturë të përgjithshme që ti të ndërtosh marrëdhënie njerëzore por nuk është se të jep mundësinë të drejtosh ose të bësh diçka. Kapu pas një gjëje që e do dhe mendon se do të ecë, por nëse je i pasigurtë mos fillo sepse humbja është më e rëndë sesa të mos fillosh diçka. E treta do të thoja që në fillim të një biznesi të ri, nëse mendon dikush ta nisë gjithmonë le t’i drejtohet korporatave të mëdha (ato që quhen të mëdha në Shqipëri), gjej atë që është më afër, nisu gjithmonë me mbështetjen e një biznesi tjetër që të mos dështosh. Tani është pak e vështirë të dalësh i shkëputur dhe të jesh brenda tregut i shkëputur dhe të ecësh vetëm është e vështirë. në tregjet e vogla, secili e njeh njëri-tjetrin dhe ia njohin njëri-tjetrit pikat e dobëta dhe të forta.

Ju folët pak për konkurencën dhe thatë që një kompani duhet të fokusohet në atë që bën pa u ndikuar se ku janë kompanitë e tjera. Sigal është lider në tregun e sigurimeve, çfarë po bëni ndryshe nga të tjerët që arrini të jeni të parët në treg?

Që në fillimet tona, ideja ka qenë të kemi gjithmonë produkte të veçanta, që ekzistojnë në tregjet botërore por që kanë ndjeshmërinë e vendit ku operojnë. Ne jemi në tre vende, në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoni. Ka disa produkte që nuk janë të njëjta në këto vende. Pra, atë që e sheh në Kosovë nuk e sheh në Maqedoni. Duhet t’i përshtatesh zonës dhe njerëzve sepse kanë mentalitete të ndryshme. Duke e parë tregun në këtë pikëpamje, duke patur kontakt me njerëzit që punojnë në këto rrethe dhe duke marrë gjithmonë mendimin e tyre se çfarë kërkohet, ky produkt i ri që ne hedhim sot bie fjala, nëse marrim si shembull një produkt shëndeti që kemi hedhur në treg para katër vitesh dhe ecën, ne mundohemi që njerëzve t’u ofrojmë një produkt që është sa më i prekshëm, sa më i mundshëm, sa më i lehtë që nëse ai person shkon dhe vizitohet në spital të mos ketë më barriera. Kontakti ynë nuk është më me klientin por me spitalin, pra gjithçka e bëjmë tek spitali. Nëse dikush do të paraqitet me kartën e Sigal-it, do të marrë shërbimet e duhura në mënyrë që 1-shin mos ta shumëzojë me një mijë sepse ai mund të thotë që ky produkt nuk ishte në nivelin e kërkuar dhe kjo është shumë e dëmshme. Ai të cilit i shërben mirë nuk thotë fjalë të mira, në përgjithsi është pjesë e jona kjo. Kurse ai të cilit nuk i plotëson ato kushte që do, ai do të flasë keq.

Duke e ndjerë veten të vetëm, edhe duke e ditur se ku janë konkurentët sepse konkurenca është ajo që të mban në zinxhirë, është si ingranazh – po u fute në biznes ose do të ndjekësh ingranazhet e biznesit ose do të dalësh fare jashtë dhe kur del jashtë dihet se si del – kështu që në momentin që e ndjen çfarë konkurenca ofron, ti ndiq klientelën tënde dhe tregohu i sinqertë e transparent me klientët, shërbeju mirë. Nuk është e lehtë, sepse në kompanitë e sigurimeve ka shumë probleme, shumë shqetësime, klientët janë të ndryshëm.

Të flasim pak për klientelën. Po të flisni me shumë sipërmarrës të rinj, sidomos në fushën e programimit, të gjithë thonë që ky është një produkt shumë i mirë por në momentin që ke 10 mijë përdorues ia sheh vlerën programit, dhe unë u përgjigjem se si mund të kapësh këta 10 mijë klientët e parë, sepse pastaj vjen ajo që e njohim si networking effect – sa më shumë persona e përdorin një shërbim të caktuar aq më shumë përmirësohet ai shërbim nga feedback-u që marrin. Çfarë këshillash keni për ata sipërmarrës të rinj që duan të krijojnë një marrëdhënie besnikërie me klientët e tyre dhe si mund të fitojnë ata klientët e parë?

Sigal sot ka rreth mbi 700.000 klientë. Është një kompani e madhe dhe me këtë numër të madh klientësh është e vështirë ta ruash këtë numër. Ne kemi vite që jemi në këtë stad dhe gjithmonë vështirësia jonë është e përqëndruar gjithmonë që të mbajmë atë që kemi arritur, duke qenë në përballë 14 konkurentëve të tjerë që duan të na e marrin klientelën. Atëherë çfarë duhet të bësh? Vetëm shërbimi dhe qëndrimi afër klientëve. Që t’u qëdrosh afër klientëve duhet të jesh shumë në kontakt me ta. Format dhe mundësitë për t’u afruar me klientët janë më të ndryshmet por duhet ta duash punën që bën, ta ndërtosh me idenë që po bën diçka që të jetë interesante dhe ta afrosh klientin. Klienti ka nevojë për besim.

Cilat aftësi personale kanë ndikuar tek suksesi juaj si sipërmarrës?

Ata që merren me biznes janë artistë në një fushë të caktuar, kanë dhuntinë e të bërit biznes. Është një dhunti e veçantë, janë gjithmonë disa figura që janë ngritur në maja dhe kanë dhuntinë të prodhojnë diçka që do t’i shërbejë gjithë botës. Nuk mund të jetë çdo njeri që të arrijë sukses në biznes. Biznesi është një art që jo të gjithë e ushtrojnë. Ashtu siç ka artistë të dështuar ka edhe biznesmenë të dështuar. Gjithmonë i qëndroj kësaj ideje dhe e mbështes.

Cila është e ardhmja e tregut të sigurimeve në Shqipëri?

Njëherë në një takim me studentë, po u tregoja për historikun e sigurimeve. Sigurimet e para kanë lindur në formën e basteve në kafet e Londrës. Anijet nga jugu shkonin në veri dhe 500-600 vjet më parë disa miq vendosën një bast nëse një anije do vinte apo jo dhe njëri nga miqtë e fitoi bastin. Më pas këto para të fituara nga bastet u mblodhën në një portofol i cili filloi të shumohej derisa u arrit që këto portofole të shërbenin si siguri. Kompanitë e sigurimeve është një marrëdhënie sa njerëzore ashtu edhe kontraktuale. Tregu në Shqipëri është një treg  i varfër dhe i vogël por natyrisht me perspektivë sepse edhe ne do të shkojmë në nivelet që janë sot në botë. Sigurimet krijohen në personalitetin e njeriut, e forcojnë atë. Nëse i digjet dikujt një shtëpi, ai nuk ka nevojë të shkojë tek zyra e bashkisë por tek kompania e sigurimeve të kërkojë dëmshpërblim. Sigurimet janë personaliteti i një njeriu dhe në botë janë aq të përhapura dhe të fuqishme saqë e kontrollojnë tregun financiar, e kontrollojnë dhe e mbajnë bizneset në këmbë. Duke qenë me këtë fokus, kjo industri natyrisht ka të ardhme, është një treg i konsoliduar që do të rritet.

Ku e shihni veten pas 10 vitesh?

Më dërgoi UNIQA planin për vitin 2030 dhe e shumëzova dhe 20% trend rritje dhe të ardhurat e Sigal në vitin 2030 llogariten të jenë 1 miliardë euro. Shumë më mirë do të jemi.

Imagjinoni sikur pas 60 vjetësh jemi të gjithë të ftuar tek funerali juaj. Çfarë do të donit që njerëzit të thonin për ju si Avni Ponari, si doni që t’ju kujtojnë?

Besoj se keni dëgjuar për histori të tilla si “gjyshi u la fëmijëve pasuri 1 milionë euro”. Këto janë policat e sigurimit të jetës, nuk është se lihen para cash, kështu që nipat e mi mbase do të kërkojnë policën time të sigurimit.

12009578_822283261219427_7828955499529269723_n